พระซุ้มไข่ปลา กรุวัดป่าแตง อยุธยา

พระซุ้มไข่ปลา กรุวัดป่าแตง จ.พระนครศรีอยุธยา
พุทธลักษณะ เป็นพระปางมารวิชัย ประทับนั่งใต้ซุ้มปรกโพธิ์ ผนังด้านหลังภายในซุ้มซึ่งเป็นใบโพธิ์ เป็นเม็ดกลมขนาดเล็กแบบเม็ดไข่ปลา เรียงตัวกันอย่างสวยงาม จึงเป็นที่มาของการเรียกชื่อพระพิมพ์นี้ว่า " พระซุ้มไข่ปลา "
พุทธคุณดีทางแคล้วคลาด และคงกระพันตามแบบฉบับของพระกรุของเมืองกรุงเก่าแล้วนอกจากนี้ยังบันดาลให้ชีวิตราบรื่น สงบร่มเย็นเป็นสุข ปราศจากภัยพาล เกิดความเมตตาแก่ผู้พบเห็น และโภคทรัพย์ เป็นไปตามความเชื่อของการบูชา “ พระพิมพ์ปรกโพธิ์ ”
พระซุ้มไข่ปลา กรุวัดป่าแตง จ.พระนครศรีอยุธยา
พระซุ้มไข่ปลา แตกกรุ ให้พบเห็นกันครั้งแรกที่วัดป่าแตง ในเขตพื้นที่ตำบลสระบัว ของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เมือประมาณปี พ.ศ. 2498 นับเป็นพระพิมพ์ขนาดเล็ก พระซุ้มไข่ปลา มีพุทธศิลป์เชิงช่างในยุคอยุธยาตอนปลาย เป็นพระเนื้อดินเผา มีทั้งเนื้อแบบละเอียด เนื้อหยาบกึ่งละเอียด แบบพระหลวงพ่อโตบางกระทิง และพระกรุอยุธยาที่พบเห็นกันทั่วไป และ พระเนื้อดินเข้าว่านที่น้ำหนักมักจะเบากว่าปกติจนรู้สึกได้ เนื้อว่านและเนื้อละเอียดจะพบเห็นน้อยกว่าพระเนื้อหยาบกึ่งละเอียดมาก ด้านหน้ามีทั้งแบบลงรักปิดทองและไม่มี บางองค์ด้านหลังมีชาดแดง ลงรัก ทายางไม้ หรือปูนน้ำอ้อยเพื่อติดผนังก็เคยพบ นอกจากพบที่วัดป่าแตงอันเป็นสถานที่พบพระในครั้งแรกแล้ว ยังพบอีกเป็นจำนวนมากที่วัดใหญ่เทพนิมิตร อำเภอนครหลวง ภายในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา นอกจากนี้ยังมีพระฝากกรุอีกจำนวนหนึ่ง ที่กรุงเทพฯ อีกด้วย เท่าที่ปรากฏหลักฐานไว้ ได้แก่ วัดเทวราชกุญชร แถว ๆ บางกระบือ และ วัดประยุรวงศาวาส ซึ่งทุกวัดล้วนแต่ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาทั้งสิ้น